Kozica tatrzańska to jedno z najbardziej charyzmatycznych zwierząt żyjących w Tatrach. Jej podobizna widnieje w logo Tatrzańskiego Parku Narodowego, a co sprawniejsi turyści mogą ją odnaleźć również i na szlaku. Zwierzę to stało się inspiracją dla regionalnych artystów i rzemieślników, przez co stała się jeszcze bardziej rozpoznawalna. Niegdyś chętnie na nią kłusowano i polowano.
Dziś kozica tatrzańska to przede wszystkim symbol ochrony przyrody i gatunek którego liczebność w Polsce jest najdłużej monitorowana. Bowiem ssak ten bez wątpienia wart jest zachowania i pełni ważna rolę w ekosystemie Tatr. Jednak aby skutecznie go chronić, wciąż musimy go lepiej poznawać i wiedzieć o nim jak najwięcej. Z pomocą przychodzą najnowsze dyscypliny jak biochemia i genetyka.
Na wystawie prezentowanej w Gmachu Głównym Muzeum Tatrzańskiego im. Dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem prezentowane będą zabytkowe eksponaty kozic pochodzące z końca XIX wieku będące częścią kolekcji wybitnych kolekcjonerów jak na przykład Dembowskich czy Antoniego Kocyana. Nie zabraknie też okazów współczesnych, pozyskanych z osobników zabitych przez lawiny lub kości które wydobyto z jaskiń. Natomiast po raz pierwszy na wystawie zostanie zaprezentowany kompletny szkielet kozicy, który aktualnie poddawany jest badaniom oraz preparacji.
Wystawa jest realizowana w ramach polsko-słowackiego projektu „Chronimy wSPólne ENdemity (SPEN) współfinansowanego przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR). Wystawa ta rozpoczyna się w czasie Trwania Słowackiej Nocy Muzeów. Składa się z dwóch równolegle pokazywanych odsłon, jednej Słowackiej w siedzibie Słowackiego Tatrzańskiego Parku Narodowego oraz polskiej realizowanej przez Muzeum Tatrzańskie im. Dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem.
